No man's land

Af hverju eru íslenskar myndir svona misheppnaðar?

2009-01-20T14:04:00.008Z

Afsakið bloggleysið. ég hef bara því miður verið önnum kafinn.
Margt hefur gerst síðastliðna mánuði, jól áramót o.s.frv., en ég er eiginlega ekki í stuði til að fara í einhverja umræðu um það.
En það kom öllum á óvart (þar á meðal mér sjálfum) að ég væri trommarinn í hljómsveit vinar míns. Ég sem hafði oft talað við fyrrnefndan vin minn um hvað mig hafi alltaf langað til að vera trommari í metal hljómsveit (Lars Ulrich FTW!!!) svo að einn kvöldið fékk ég svohljóðandi sms: "Tilboð: Trommusett til afnota, pláss í hljómsveit og kennsla. Game?"
reyndar kom í ljós seinna að ekki allt var fullt í tónskólanum og ég komst ekki í kennslu, en hei. Hvað með það. Nú er ég að skða trommusett og er að drepast úr spenningi.
En on a different note... Hefur einhver horft á íslenska mynd af alvöru? Eru gagnrýnendur á krakki þegar þeir dæma þær?
Við erum núna búin að horfa á íslenskar myndir í samfélagsfræði og ég get ekki annað sagt en...
Nei veistu, það er ekki til neitt orð yfir þetta.
Byrjum á byrjuninni. við horfum á þrjár myndir: Hafið, Veðramót og Köld Slóð. Ég skal reyndar vera sanngjarn. Hafið var ágæt. mér fannst hún frekar leiðinleg og óspennandi en hún var ágætlega leikin og maður komst inn í söguna.
Eeeen. Ætli hinar myndirnar hafi verið jafn góðar? Voru þær þolanlegar? Fokk nei! Veðramót, sagan um einhverja hippa sem taka yfir betrunarheimili, var hræðileg á allan hátt. Hún var illa leikin og samræðurnar leiðinlegar, og alveg það sama upp á teningnum í Köld Slóð.
Ég hef reyndar tekið eftir því að þetta er galli hjá mörgum íslenskum myndum. Margir eru örugglega ósammála og vonandi segiði mér frá því.
En já. Aftur að göllunum.
Ok. Númer eitt: Samtölin eru ekki beint illa leikin. þau eru of casual. Það er erfitt að útskýra þetta, en allt sem er sagt. Rifrildi, dramatísk móment og meira að segja slagur er of rólegur og yfirvegaður. Svo ég geti komið með samanburð þá vitna ég í The Dark Knight. Þegar Heath Ledger er á skjánum, getur hann sýnt mismunandi tilfinningar og er ekki alltaf að ræða málin. það er líka hægt að koma með yfirlýsingar og gera þetta ekki svona fáránlega einhæft.
Númer tvö: Cameran er alltaf að sýna heildarmyndina. Það getur skapað vandamál (svo að ég vitni í punkt eitt) eins og þegar þarf að hafa nærmynd af t.d. andliti svo að atriðið verði dramatískt. Þetta bara er ekki að gera sig í íslenskum myndum. Oft missi ég af lykilatriðum bara af því að samtalið var alltaf eins og þetta rennur allt saman í suð, og ekki gerir cameran þetta betra því að ég veit aldrei hvenar ég á að fylgjast með svipbrigðum eða þannig.
Og að lokum númer þrjú: Val á kvikmyndum. Við gerum of mikið af krimmum og artí fartí myndum. Hversu hressandi væri að hafa almennilega hryllingsmynd a la Grudge eða Poltergheist. við erum með nóg af upptökustöðum til að gera svona myndir úti á landi eða í litlum bæjum. Annað sem við gætum gert væru fleiri víkingamyndir. Er ekki bara sanngjarnt að við högnumst á þessum forfeðrum okkar frekar en erlendir kvikmyndargerðarmenn. eða bara gera eins og Hollywood og gera góðar spennumyndir og grínmyndir. Þær þurfa ekki einu sinni að vera meistaraverk. Íslenskir kvikmyndargerðarmenn setja markið of hátt að mínu mati, og reyna að gera allar myndir þannig að maður þurfi að hugsa um þær til að skilja. Það vilja það ekkert allir. Er ekki einn megintilgangurinn að fara í bíó sá að hugsa ekki of mikið bara láta skemmta sér. Mér finnst að íslenskir kvikmyndargerðarmenn hafi tapað skemmtanagildinu og fókuserað of mikið á að gera eitthvað lifechanging, sem er oftast, því miður, misheppnað.

Óttar

Landsmót asnaskapar og sjálfsmorðshugleiðinga

2008-07-09T19:09:00.003Z

Á dögunum fór ég á hið svokallaða landsmót hestamanna (lesist: var dreginn á mótið af foreldrum mínum). Eins og margir vita er ég ekki mikill hestamaður en samt sem áður vildu mamma og pabbi ekki að ég yrði einn heima heilann dag. Af því að það hefur aldrei gerst áður. Þegar við mættum settumst við í brekku í langann tíma. Langur = 6-7 tímar. Sjálfsmorð var hugleitt með mörgum aðferðum en iPodinn bjargaði ef til vill lífi mínu. Það ætti að stana á umbúðunum: Potential lifesaver.
Allavega. Þegar ég hafði horft á u.þ.b. 200 hesta var komið að skemmtiatriðum. Sum voru ekki alslæm en það versta var þegar hinir ofurskemmtilegu Mercedez Club keyrðu inn á brautina. Jei. Sjálfsmorðshugleiðingar blossuðu enn á ný upp en sem leið á sýninguna breyttust þær í morðfantasíur starring mr. Gilzenegger.
Fyndnast var samt að alltaf þegar gellan í "hljómsveitinni" gargaði: "Eru ekki allir í stuði?" hefði mátt heyra saumnál detta. Ég þoldi það svo ekki lengur og öskraði að þau ættu að drulla sér heim. Það sást á mörgum að þau voru sammála mér.
Semsagt, iPodar bjarga mannslífum og ef þú hlustar á Mercedez Club ertu álíka áhugaverð(ur)og blaut gulrót.
H******* sinnep er þetta.

Shit, hvað mér leiðist fáránlega mikið!

2008-06-29T13:44:00.003Z

Ókei. Ég hef nákvæmlega ekkert betra að gera svo að ég ætla að blogga svolítið:
Bloggi, blogg bloggedí blogg... eða eitthvað álíka einhverft.
Þegar mér leiðist eru leikirnir sem ég spila álíka einhverfir eins og sjá má hér.
Kommentið endilega til að gefa mér eitthvað að gera.

17. júní

2008-06-17T21:06:00.002Z

Ég fór aldrei þessu vant í bæinn á sautjánda júní. Við fórum 4, Birkir tvær stelpur úr vinnunni. Dagurinn byrjaði á Rammstein tónleikum. Þegar liðið var á massíft gítarsóló hringdi síminn og ég vaknaði. Við áttum að hittast á Hlemm klukkan 1-2. Ég fór á fætur og fór svo til Birkis. Við reyndum að bjóða Hlyni, bróður hans, með en eftir langar tilfinningaþrungnar umræður, blóð, svita og tár vað það orðið ljóst að hann vildi ekki koma með. Hann átti stefnumót við tölvuna. Við fórum þá út á Hlemm og létum okkur leiðast. Klukkan 14:15 hringdum við í stelpurnar því við vildum vita hvar þær væru. Þær sögðudt hafa villst.
OK. Hvernig villist maður í strætó? Seriously! Eftir að hafa legið í hláturskasti í 10 mínútur spurðum við hvar þær voru. Þær voru á Lækjartorgi.
Þá hættum við að hlæja. Hvorugur okkar vissi hvar lækjartorg var! :S
Eftir að hafa skammast okkar fyrir heimskulegasta fáviskumóment í Íslandssöguni kyngdum við því litla stolti sem eftir var og spurðum til vegar. Fólk horfði á okkur eins og við værum fávitar. Okkur leið líka eins og fávitum. En loksins hittum við stelpurnar. Þegar við vorum svo búin að ganga í svolítinn tíma hljóp ein stelpan allt í einu inn í mannfjöldan og faldi sig. Við Birkir horfðum á hvorn annann og byrjuðum svo að hlæja. stelpan útskírði svo fyrir okkur að mamma hennar mætti ekki sjá hana með strákum. Þá hlógum við aðeins meira og svo héldum við áfram þegar vinur mömmu hennar sem hún hafði séð áður var farin. Því næst tjekkuðum við á danskeppni til að sjá vini stelpnanna og fórum svo heim um 6 leitið.
Dagurinn var semsagt allt í allt frekar góður. Gallinn er bara að ég þarf að mæta í vinnuna á morgun og ég fíla það eiginlega ekki að vinna eftir frídag. Sama hversu seint ég fer að sofa.

Alli sem hafa séð C.S.I. Miami vita um hvað ég er að tala

2008-05-31T21:26:00.003Z

Rétt upp hönd sem finnst Horatio Cane (Aka: Hardcore McÜbercool) vera aðeins of svalur.

Pæling...

2008-05-21T20:18:00.002Z

Vá, djöfuls fokking andskotans satans synir og mæður hvað ég hata Americas next top model!

Gulur rauðurbíll?

2008-05-13T19:12:00.003Z

Samræmdu prófin eru búin og léttirinn er mikill. Ég veit samt ekki hvernig mér gekk í stærðfræði, prófið var soldið misjafnt. Enskan var í einu orði fáránleg. Verkefnin voru flestöll leiðinleg en hlustunin stóð algjörlega út. Fyrri hlustun var um fordómafulla stelpu sem þoldi ekki þunglynt fólk og endaði svo að verða þunglynd. Seinni hlustun var um mann sem þjáðist af "uncontrolable air guitar addiction" og var kominn í meðferð vegna þráhyggju sinnar (???).
En í öðrum fréttum, Hanakamburinn er kominn og hann lýtur ekki eins illa út og ég hélt að hann myndi verða. Það kom mörgum skemmtilega á óvart.
En í sambandi við fyrirsögnina, prófaðu að segja "gulur vörubíll, rauður vörubíll" eins hratt og þú getur 10 sinnum án þess að ruglast. Það eru 90 prósent líkur á að þú segir fyrirsögnina.
Ójá, mér leiðist á daginn.

Stress

2008-04-20T17:17:00.002Z

Ég er að fara í samræmt prós í stærðfræði bráðlega og stressið er að magnast. Ekki batnaði það þegar við tókum æfingapróf á miðvikudaginn var og óttarinn fékk vesæla fimmu í prófinu. Úff. Við pabbi vorum að fara yfir prófið að sjá hvað ég gerði virtlaust og nú er ég með hausverk.
Í öðrum fréttum. Það muna sumir eftir klippingarblogginu fyrir nokkru. Ónefndur vinur minn las bloggið og stakk upp á að ég myndi gera eitthvað flippað með hárið á mér. Mönun var fædd. Mönunin gekk út á það að eftir samræmdu prófin myndi ég gera hanakamb úr hárinu á mér. Já hanakamb.
Birti myndir þegar því er lokið.
Annars verður lítið um blogg vegna prófaundirbúnings.
Kommentið endilega til að segja mér hvað það er vitlaust að vera með hanakamb.

Helgin

2008-04-05T14:45:00.002Z

Helgin hjá mér og öðrum í unglingadeildinni byrjaði eiginlega á fimmtudag. Klukkan sex að staðartíma hélt skólinn árshátíð. Kvöldið byrjaði á "Hæfileikakeppni" en flestir sem komu fram í henni voru hæfileikalausir. Næst var boðið upp á lambalæri með brúnni sósu og eftir það var komið að uppistandi. Uppistandarinn hefði mátt vera betri en samt var eins og nokkrir í salnum væru að kafna úr hlátri.
En alvöru sensationið kom eftir að DJ-inn Þórður Daníel var búinn að hita liðið upp. Frigore úr Plugg'd hristi allsvakalega upp í öllum og stemmningin varð of mikil fyrir suma sem lenntu í slag út af engu. Morons. Flest silly dansmúvin sem stigin voru má sjá hér.
Ráð dagsins: ekki láta unglinga borða nokkra skammta af lambalæri, skola því niður með pepsí og llátið þá svo hoppa og skoppa í takt við brjálaða techno tónlist.
Ég fór heim um ellefu leitið og svaf Óttarinn vel þá nótt.
Á föstudag fór ég svo með Jonna, Hafliða, og Hlyn á Doomsday. Hún SÖKKAÐI!!!!!!. Ég hef aldrei nokkurtíman séð verri mynd. Samkvæmt framleiðendunum myndi helmingur skotlands breytast í pönkfílandi mannætur ef vírus myndi útrýma hálfu Skotlandi. Hinn helmingurinn myndi svo algjörlega ignora tækniframfarir mannkyns, Sjá bíl og hugsa: "Hei, notum hesta í staðinn". Hinn helmingur Skotlands sneri nefnilega aftur til miðalda og bjó í kastala.
Ekki nóg með að persónurnar meikuðu lítið sem ekkert sense, voru tæknibrellurnar líka af verri endanum. Allir bílar sem voru snertir sprungu án ástæðu. Wolksvagen rúgbrauð klessti á krossara og sprengingin líktist Hiroshima á sínum tíma.
Óttarinn svaf með aulahroll þá nótt.

Páskafríið

2008-03-26T15:10:00.003Z

Ég var að koma heim úr fríi til Austurríkis í fyrradag. Við fórum fjölskyldan með tveim öðrum fjölskyldum, en þær samanstóðu af Dabba, Söru, Rakeli, Ella, Rikka, Söru rós og Hildi. Við fórum mánudaginn 15. mars og vorum þangað til 24 mars.
Í ferðinni gistum við á frekar flottu hóteli að nafni Schneider Hotel í Obertauern. Við vöknuðum á hverjum degi klukkan sjö (þótt ég verði að viðurkenna með skömm að fyrstu tvo dagana vaknaði ég aðeins seinna), fórum svo niður í lobbyið til að borða morgunmat sem samanstóð af öllu, já ÖLLU sem hugurinn girntist. Síðan þegar búið var að borða var farið út á skíði þangað til klukkan 3-4, eða ef við vorum í góðu stuði, til klukkan hálf fimm.
Venjulega vorum það bara við krakkarnir saman, sem var án efa mikið skemmtilegra en að hanga alltaf með foreldrunum á skíðum. Það var virkilega gaman að geta ráðið sér algjörlega sjálfur við og við.
Þegar skíðatímanum var svo lokið var farið í borðtennis þar sem Óttarinn RULAÐI!!!
(svona í alvörunni. Þetta fyrir ofan er aðallega til að pirra Söru. Ég sökkaði með stóru essi. Bara svona til að koma því á hreint. En ég var hreint ekki slæmur í pool).
Síðan var farið í mat, og VÁ. Kokkinum leiðist greinilega ekki þar í bæ. Matseðillin hafði eftirfarandi á sér:
Strút
Kanínu
Fjallageit
Villiönd
Sauðaost
Lasagna
Hlaðborð með HEILUM grís
og MARGT fleira.
Síðan var desertinn ekki af verri endanum, besti súkkulaði og sítrónuís sem ég hef smakkað.
Eini gallinn var að alli vor naktir í sánunni, og þá aðallega allir gömlu kallarnir. Enginn var með neitt um sig, ekki einu sinn handklæði. Ekki skemmtilegt.
Heimferðin var ekki sú besta í heimi. Við vöknuðum klukkan eitt eftir að hafa farið að sofa ellefu. Keyrðum í hálftíma til að ná rútu og keyrðum svo í átta tíma til Frankfurt í Þýskalandi. Sem betur fer náði ég að sofna í rútunni, en það skrítna er að ég sofnaði út frá þýsku þungarokkhljómsveitinni Rammstein. Við komum svo til Frankfurt en í stað þess að versla eins og psychopath varð ég fyrir vonbrigðum þegar við fengum aðeins aðgang að einni búð af 110. síðan flugum við heim. Ég verð að viðurkenna að það var erfitt að kveðja allt fólkið sem hafði verið með okkur í ferðinni eins og Rikka og Söru. Maður saknar félagsskaparinns svolítið.
Endilega kommentið. Ég ætla að fara að borða óklárað páskaeggið mitt og hlusta á Rammstein og reyna að sofna, eða eitthvað

Klipping

2008-03-12T20:49:00.003Z

Ég fór í klippingu um daginn, og þegar maður hugsar um það er fólk að hugsa allt of mikið um hárið á sér. Nú þegar skjár einn er að byrja að sýna 2045 þáttaröð af Americas next top model fylgja álíka margar auglýsingar á hverjum degi. Allavega. Ég sá auglýsingu sem gerði mikið mál úr því að þær væru að fara í svokallað "makeover", en það er tíminn þar sem þær fara í klippingu og fara svo að grenja þegar þeim líkar ekki breytingin. Silly people.
En það sem mér finnst einkar skemmtilegt er að hlusta á annarra manna samtöl þegar þeir eru í klippingu. Stundum eru þetta asnalegustu komment sem ég hef heyrt.
Dæmi:
Kona 1: Hey, ég var í veislu um daginn hjá frænda mínum. Var að verða fimmtugur karlinn. Hárgreiðsludama: Nú, hvernig var?
Kona 1: Allt í lagi. Það var boðið upp á veitingar og allir fengu sushi. Ég þorði samt ekki.
Hárgreiðsludama:Nú?
Kona 1: Já, en ég smakkaði samt þegar ég kom heim einn daginn og mér fanst það ekkert sérstakt. Ekki fyrr en ég fattaði að ég gleymdi að steikja það. Þá var það ágætt.
Það lá við að hárgreiðsludamann dytti, hún reyndi svo mikið að halda niðri í sér hlátrinum. Ég barðist líka við það, en ég fann styrk og sleppti því. Ég hleypti svo hlátrinum út síðar.

Ertu þá farin...

2008-03-01T14:45:00.002Z

Nú er allt gaman búið. Skemmtilegasta systir í sögu landsins er farin... til Asíu. Já góðir lesendur Ásdís er farin í bakpokaferðalag til Asíu í þrjá mánuði. Hennar verður sárt saknað. Eða eitthvað.
Þetta hafði samt áhrif á mig í nótt. Ómar kom í heimsókn um 12 leitið með fría smokka handa öllum. Mamma gaf honum soldið grunsamlegan svip þegar hann fór líka að dæla þeim í mig. Takk samt Ómar.
En þegar Ómar var farinn var svo ákvörðunin um hvort ég ætti að vakna um 4 til að fara með Ásdísi á flugvöllinn þangað til um 7 til að fara með Ásdísi á flugvöllinn. Ég læt mig hafa það og vakna klukkan 3:30. Ég man ekkert of vel eftir því fyrir utan að ég var úldnari en handakriki pabba. Eftir að hafa rifið mig upp á rassgatinu, klætt mig í föt og við það að borða "morgunmat" Ákvað ég að ég væri of þreyttur, kvaddi systur mína og fór að sofa klukkan 4:00.
Long story short: Ég er með dúndrandi höfuðverk vegna svefnleysis. Andskotans næturflug.

Good times

2008-02-19T19:23:00.003Z

Ég, Ómar og Ásdís héldum núna fyrir nokkrum dögum myndakvöld. Kvöldið byrjaði með því að Ásdís og ég horfðum á algjöra 3. flokks mynd í sjónvarpinu um tvíburanornir í öðrum galdraheimi (skiljiði núna 3. flokks mynd?). Enn ekki löngu seinna kom Ómar sem betur fer eins og algjör lifesaver. Við byrjuðum á því að horfa á nokkra Fóstbræðraþætti. Svo ætluðum við að horfa á hryllingsmynd, sem ég man ekki nákvæmlega nafnið á, en hún er eitthvað fræg. Orange eitthvað.
EN. Þar sem myndin var keypt í Bandaríkjunum var ekki hægt að spila hana í Evrópskri PS3 tölvu. Eftir að hafa grátið í smástund og borðað nammi og pítsu til að hugga okkur horfðum við á Usual Suspects og flökkuðum svo á netinu og skoðuðum myndbönd, svo sem Sit on you og Angry german kid. Ég vara ykkur við í sambandi við þýska krakkan. Ef þið haldið að tölvuleikir breyti fólki ekki, think again. Annars er fyndið að sjá hvaða random hlutir eru á Youtube.

Menntun

2008-01-31T22:05:00.000Z

Var að tjékka á menntaskólum í dag. Ég verð að segja að mig langar virkilega mikið í MR. Þegar ég var að tjékka á skólunum á kynningu í FB seldu MR-ingarnir skólan vel fyrir mér. Af einhverjum ástæðum vildi mamma endilega koma mér í Kvennó.
Kvennó?
Ég veit ekki af hverju. Hún var víst í kvennó áður en það varð framhaldsskóli en ég hef hana aldrei tala mikið um reynslu sína þar. EEN. Þegar ég talaði við Verzló langaði mig soldið minna í Verzló en fyrr. Ég slóst í stóran hóp hnakka til að hlusta á annan hnakka tala um skólann. Hann virtist algjörlega reyna að selja skólann út á skemmtanalífið. Og það fyndna var að umræddur hnakki var líka að tala við foreldra krakkanna. Gíð leið það. Að tala við gamla foreldra um hvað skemmtanalífið er villt og brjálað í Verzló.
Af reynslu gegnum systur mína veit ég að það er fjörugt líka þónokkuð skemmtanalíf í MR, en á hinn bóginn er líka mikið heimanám. Hún var annaðhvort alltaf að læra eða á djamminu.
Ég veit ekki, mig langar nú frekar að vera trefill en hnakki.

Hábölvað

2008-01-22T19:00:00.000Z

Fjúkk. Núna fær maður loksins að slaka á. Ég er búinn að vera vinna eins og brjálaður síðastliðna daga. Ein megin ástæðan fyrir því er eiginlega mín sök.
Sko, þegar Sigmar (samfélagsfræðikennarinn)sagði okkur að gera ritgerð um Bandaríkin gaf hann okkur blað með hugmyndum. Ég vildi ekkert sérstaklega standa út úr hópnum með einhverja rosastóra ritgerð, svo að ég rak augun í orðið styrjaldir og segi: "Ég ætla að gera um stríð sem bandaríkjamenn hafa tekið þátt í" þegar Sigmar spyr mig. Viðbrögð Sigmars: Hann lætur frá sér blýantinn horfir á mig með ánægjusvip og segir: "nújá".
Þá veit ég að ég hef gert mistök.
Sú tilfinning magnast bara þegar ég fatta að það hafa verið skrifaðar mörg hundruð blaðsíðna bækur um hvert og eitt stríð. Ég er með sex stríð.
Ekki batnar það nú þegar ég á að skila ritgerðinni á fimmtudagin, og stóllin sem ég sit í er það óþægilegur að (án gríns) það er eins og að sitja á nöglum sem greiptir eru í beitta steina. sem betur fer er ritgerðin næstum búin, en ég fæ ekki mikin tíma til að vinna í henni á orgun því að ég þarf að mæta á dragshow æfingu (long story). En sem betur fer fæ ég smá hvíld núna. En samt, thank god fyrir Wikipedia.
Bloggið verður ekki lengra því að ef ég sit lengur á mínum einstaklega óþægilega stól þá bakbrotna ég for sure.
Ó, btw: KOMMENTIÐ GOD DAMMIT
Takk fyrir

Getur þú þetta?

2008-01-15T22:08:00.000Z

Ein tilraun (ekkert svindl og ekki stroka út)
skrifaðu nafnið þitt með:

Fingrum: Óttar

Höku: ´þopttr5sar

Olnboga: ótytza
Nefi: ðóttar

Lófanum: ´Ðoltytzagftr

Heh, hehe hee.
Úff!

Eftir hamingju fylgir eymd...

2008-01-04T20:22:00.000Z

Nú þegar ég er búinn í jólafríi er ég byrjaður aftur í skólanum.Það hefði ekki verið allhræðilegt væri ég ekki soldill nátthrafn og snúð sólarhringnum soldið við í þessu jóla sísoni. Allavega, ég ákvað að fara snemma í háttinn og snemma á fætur, stilli vekjarann á 7:00 og ætla að fara að sofa kl. 23:00 (lesist: 00:00-1:00). Þegar ég reif mig svo loksins upp á rassgatinu frá imbakassanum var klukkan að ganga eitt en mín líkamsklukka var 20:00. Ég bylti mér svo órólega í rúminu að kl 3:23 að staðartíma, 22:00 að líkamstíma, datt ég næstum úr rúminu. Þegar ég sofnaði svo loksins var klukkan 4:00. Ég átti semsagt að vakna eftir þrjá fríkkin tíma!
Sheesh...
Þegar ég svo vaknaði, að mér fannst, korteri seinna (7:00) var ég holdgerfingur morgunúrillsku. Svo þreyttur var ég að það munaði engu, ENGU! að ég kreisti bólueyði á tannburstann minn. Þegar ég svo uppgvötaði það rann túpan úr höndum mér niður á gólf. Ég var það þreyttur að ég fattaði það ekki fyrr en að pabbi benti mér á það.
En þetta hvarf svo allt þegar ég fór í enskutíma... I wish.

Svona í lokin: Tjekkið neðarlega á síðunni til hægri á youtube myndböndum. Nokkur fyndin eru komin til viðbótar, þar á meðal: "The Italian man who went to Malta"(hvítur kall á svörtum bakgrunni) og "This is Sparta! techno remix"(mynd af leikaranum sem lék Leonidas)

Jingle bells, jingle bells...

2007-12-23T18:06:00.000Z

Aah. Nú er Þorláksmessa. Aðeins einn dagur enn til jóla. As we speak er pabbi að tengja ljósin á jólatrénu. ekkert getur pirrað mig núna... andskotans fluga... en ég ætla bara að hafa þetta stutt í dag. Kommentaðu endilega (nafnlaust ef þú ert aumingjahelvíti) lesandi góður, því það mun gleðja mig.
Eigðu gott kvöld og gleðileg jól.
Goddamn fluga! Time to die motherf...

What the hell?

2007-12-17T17:06:00.000Z

Ok. Nú er ekki hægt að neita þessu lengur. Jólaskapið er farið að hellast soldið yfir mann. Þetta byrjaði allt þegaar lærdómurinn fór að minnka í skólanum, kennararnir hættu að vera sadistar og jólalögin farin að hljóma í útvarpinu.
En þessi tilfinning fór allt í einu þegar ég var að flakka á milli stöðva og rakst á enn eitt illa talsett jóladagatalið ( gömlu góðu jóladagatölin á RÚV undanskilin). Í umræddu jóladagatali spurði einhver stelpa mömmu sína hvernig heimurinn hefði verið ef kristnin hefði ekki komið til. Mamman svaraði orðrétt: "Ef kristnin væri ekki myndum við vera í algjöru andlegu myrkri. Aðeins í gegnum Jesús Krist getum við frelsast".
HA!!
Ég er ekki trúaður og ekki reika ég um í andlegu myrkri. Hvaða fokkin heilaþvottur er það að segja í einhverjum smábarnaþætti að eina leiðin til frelsunar sé í gegnum Jesús K. Jósepsson.
Kræst!

Hmmmmm....

2007-12-07T17:19:00.000Z

Ég hef verið að hugsa, og eins og margir vita er það ekki gott. Um daginn var ég að hugsa hvað fleirtala orða getur verið erfið (Heimskulegt umhugsunarefni, ég veit). T.d: Ætli fleirtalen af kaffi sé köff? Eitt kaffi, mörg köff? Sama spurning með snakk og snökk?. Veit ekki, en þegar maður er þreyttur talar maður greinilega tóma steypu. Þegar ég vaknaði þann daginn fannst mér endilega að ég hafði haft mikið af öplum (öpl=epli í fleirtölu) í undanförnum nöstum (nöst=nesti í fleirtölu).
Kommon, hversu steiktur er hægt að vera?

Netgildra

2007-11-30T12:02:00.000Z

Mér finnst að fólk sé ekki að fara nóg inn á bloggið mitt svo hér eru nokkur orð sem eiga eftir að lokka fólk inn í vef lyga og svika (aka bloggið mitt):

Stjörnuskoðun, eðlisfræði, klám, porno, og að lokum:

ASÍSKT KLÁM dömur og herrar, asian porn.

Kennarar eru...

2007-11-29T16:39:00.000Z

... ágætir. Sumir allavega. Á hinn bóginn eru til kennarar sem eru f**** h****** og g***** A*****, algjörir L********** and so on and so forth.
Eins og margir vita er myndmenntarkennarinn minn fæðingarhálfviti. Þeir sem eru með mér í myndmennt vita það vel. Alltof vel. Nú kemur í ljós að enskukennarinn minn (sem ég vissi að væri lélegur kennari) er verri en ég hélt. Hingað til hafði hún bara kennt ensku án þess að kunna hana sjálf, borið fram einföldustu orð eins og bablandi barn og gert allt að svo leiðinlegri endurtekningu á engu að enginn hafði lært nýtt orð í HRAÐFERÐ.
En lengi getur vont versnað.
As we speak er ég að gera verkefni með titilinn "MY LIFE". Fyrir suma er þetta augljós spurning en ekki fyrir mig. HVAÐ Á AÐ GERA. Þegar hún útskýrði verkefnið gaf hún okkur sýnidæmi sem mátti skoða í cirka 5 mín.
Búið.
Já, það er rétt. Ekki fleiri útskýringr bara: "Skilið á föstudag" (á morgun sumsé).
Síðan búumst við við því að fleiri útskýringar séu gefnar, en viku seinna er engin komin.
Nú verð ég að toga eitthvað út úr rassgatinu á mér, reyna að fegra það eitthvað og skila svo til fyrrnefnds kennara

A***** sjálfur!

Fiskiiðnaðurinn

2007-11-26T21:36:00.000Z

Fór með bekknum á togara í dag. Mættum öll vel klædd, allt of vel klædd, og fórum út á sjó. Þegar við vorum komin soldin spotta út úr höfninni hífðum við inn krabbagildrurnar. Þar sem ég er krabbi fannst mér fyndið að halda á þeim svona spriklandi og grípandi. Þeir eru soldið eins og ég að eðlisfari. Verða helv*** pisst off þegar maður tekur þá upp en verða svo stífir af hræðslu. Vise choice. Ég hefði ekki viljað myrða samkrabba á hrottafenginn hátt.
En sakleysi mitt gagnvart sjávardýrum hvarf fljótt. Þegar var búið að kasta út trollinu og toga það upp aftur ásamt fiski þurfti svo að gera að honum. Fyrir þá sem ekki vita er það gert með því að skera þá á háls, rista þá upp og toga upp úr þeim innyflin (þar á meðal hjartað sem, eins ógeðslegt og það er, hélt áfram að slá efti að það var fjarlægt). Síðan þurfti að gera viðvaningslega heilaskurðaðgerð á fiskinum. Það var gert með því að bókstaflega brjóta höfuðkúpuna og taka eitthvað úr hausnum á fiskinum til að aldursgreina hann. Mér brá illa þegar ég rak hnífinn í mænuna og ýsan kipptist til og sló mig utanundir með sporðinum.
Úff, slímugt.
Þegar þeirri slátrun var lokið snerum við heim.
Ég hefði ekkert á móti því að fá vinnu á togara þegar ég verð eldri.

Ein spurning í endann: Er ég sadisti að finnast gaman að skera upp fisk og rífa úr honum innyflin án staðdeyfingar?
Ég býð mig framm að gera hjartaaðgerð á einhverjum þannig ef einhver áhugi er.
En ef það væri öfugt. Fiskar að slægja menn.

Vá, ég verð að hætta að drekka svona mikið Cult.

Þolinmæði þrautir vinnur allar

2007-11-08T22:28:00.000Z

Jæja nú er maður ekki búin að blogga í smá tíma. Kannski bara af því að mjög lítið er að gerast. Aðalfréttin í þetta sinn er að Skrekkur, frumleikakeppni grunnskóla er á næstu grösum og tíundubekkingarnir eru að fá áfall af stressi.
Talandi um stress. Síðustu mínútur hefur ykkar maður verið að bölva tækniframförum mannkyns í sand og ösku. Ég kveiki á tölvunni til að skrifa þetta blogg en músin virkar ekki. Tekið skal fram að þessi mús er búin að vera rífa kjaft við þolinmæði heimilisins frá byrjun. En ég var sjálfum mér til sóma og hélt mér rólegum.
Til að byrja með.
Nokkrum mínútum, áköfum hugleiðingum, öskri og einni brotinni (en svo lagaðri) mús síðar fór músin að virka. Mér fannst svo sem lúðrar himna hljómuðu og alsælan helltist yfir mig...
Þangað til að lyklaborðið hætti að virka.
En það vandamál var leyst rólega og yfirvegað er ég fór vandlega yfir alla kosti og leysti vandamálið í yfirvegaðri rósemd.
Eða eitthvað...
Ég ætla að byrja aftur: Öll alsælan frá músarlausninni hvarf á svipstundu. Lyklaborðinu var misþyrmt, andlega og líkamlega, er það var lúbarið og verstu ónöfn sem mínum geðbilaða kolli datt í hug. Eftir að hafa næstum myrt stressboltann minn og barið púðann minn í nokkrar mínútur róaðist ég, restartaði tölvunni og flaut aftur um í alsæluvímu er vandamálið leystist að sjálfu sér. Ég fyrirgaf tækniframförum mannkyns og bað saklaust lyklaborðið afsökunar.
Af ókunnugri ástæðu fékk ég "19th nervous breakdown" með the stones á heilan... Skrítið.

Sorglegt sjónvarp

2007-10-28T21:36:00.000Z

Ég var að horfa á "Ertu skarpari en skólakrakki?" áðan og fór næstum að gráta þegar ég horfði á það.
Þátturinn byrjaði með því að einhver kona var að svara spurningum sem allir kunna, en samt sem áður þurfti hún alltaf að vera kíkja hjá einhverjum krakka með rautt hár. Þessi heimska hélt svo áfram hjá einhverjum tveim köllum sem að vissu nákvæmlega þrjár spurningar sjálfir.
Sko, það er ekki bara það að flestir sem taka þátt í þættinum vita jafn mikið um heiminn og legokubbur, heldur er allt konseptið... ja, segjum bara að aulahrollur læðist upp bakið á Óttarinum.
Í fyrsta lagi er sviðið látið líta út eins og skólastofa, en er einhver sem hefur séð skólastofur það sem allt er úr tré og kennaraborðið lítur út eins og eitthvað gamalli amerískri wtf mynd.
Í öðru lagi eru krakkarnir soldið mikið (og þá tala ég um eina stelpu sérstaklega) athyglissjúk. Þau láta eins og þau séu betri en allir aðrir því að þau eru að nördast í sjónvarpinu. Skemmtilegt áhugamál það, Þau eru örugglega barin í skólanum on a daily basis.
Ég spyr: HVER ANDSKOTINN KOM FYRIR SKJÁ EINN???

SIGUR!!!

2007-10-23T21:40:00.000Z

SCORE!!!
Í dag var haldin ræðukeppni í salnum í skólanum. Þar keppti Ölduselsskóli við einhvern annan ómerkilegann skóla sem ég nenni ekki að nafngreina. Anyway, keppnin var mjög skemmtileg og spennandi. Fyrir Ölduselsskóla kepptu Bjartur, Eva, Áslaug og önnur stelpa sem (því miður) ég man ekki nafnið í augnablikinu. Umræðuefnið var sjálfselska. Við vorum með en hinir á móti.
Við lögðum fram mjög góð og fjölbreytt rök en (að mínu mati) voru hinir alltaf með sömu rökin: Sjálfselska leiðir til glötunnar alls mankyns og veldur alnæmi (?).
Síðan alltí einu fór einn af þeirra ræðumönnum að tala um hvað hann hafi átt sorglega æsku og hvað hann hafi átt leiðinlega og eigingjarna vini. Síðann all of the sudden fór hann að tala um kleinuhringjaát(?????). En Ölduselsskóli vann með 9 stiga mun. Ég hélt að það væri mikið en það kom í ljós að það var virkilega VIRKILEGA lítið. En við vorum einnig með besta ræðumanninn (stelpan sem ég man ennþá ekki nafnið á... Dammit!)

SHIT!

2007-10-22T15:53:00.000Z

Ég var í myndmennt í dag hjá ekki svo skemmtilegum kennara.
Við komum inn í stofuna á réttum tíma og settumst í sætin okkar (hljóðlega, því að við vissum að hún var orðin soldið pirruð út af látum í bekknum). Það fyrsta sem hún segir er (orðrétt): "Á ég að sækja Daníel (skólastjórinn) og Heiðu (aðstoðarskólastjórinn) til að kenna ykkur skólareglurnar". Þegar einhver reyndi að svara hreytti hú í sá hinn sama að hann ætti að rétta upp hönd (?).
Það verður að taka fram að hún hjálpar ekki þeim sem biðja um hjálp í tímum, svo maður þarf að bíða eftir að hún skoði hjá manni svo að maður geti leiðrétt villu. Þegar svo að Bára ætlaði að henda einhverju í ruslið var henni hótað að vera vísað úr tíma fyrir að standa upp (????). Þegar þetta gerðist svo í 3 eða 4 sinn var Bára svo rekin úr tíma. Bára varð pisst.

Áts, hvað ætli gerist ef maður hagar sér virkilega illa í tímum?! Verður maður hengdur eða...

Guess who's back, baby!

2007-10-21T16:43:00.000Z

Ójá, I'm back. Vonandi gengur þetta betur en gamla ruglið, því ég nenni ekki vera með óspennandi blogg sem enginn skoðar og er ekkert bloggað í (sorrý btw).
Svo nú verða allir að skoða og það er skylda að skilja eftir komment
annars...